link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook

Een klein feest in een onzekere tijd

Zesde woord van bemoediging

gepubliceerd: woensdag, 29 april 2020
foto: Stadsklooster San Damiano
Een klein feest in een onzekere tijd

Afgelopen zater­dag, het feest van de heilige Marcus, was ik in het Stads­kloos­ter van de Fran­cis­ca­nen in ’s-Hertogen­bosch. De reden was bij­zon­der. Ik mocht broe­der Jan ter Maat ofm tot diaken wij­den.

Broe­der Jan is op weg naar zijn pries­ter­wij­ding in het najaar. Door de corona-crisis kon de wij­ding maar in zeer beperkte kring plaats­vin­den. Een klein feest in een onzekere tijd. Voor de wij­de­ling was het na­tuur­lijk een groot feest te mid­den van zijn huis­ge­no­ten. In dit zesde woord ter bemoe­diging ga ik nader in op deze wij­ding maar ook op het belang van de her­der­lijke zorg door pries­ters, diakens, pas­to­raal werkers en alle andere leden van het volk van God, juist in deze vervelende corona­tijd.

Katho­liek ’s-Hertogen­bosch is al enige tijd verrijkt met een nieuw klooster. Vlak bij het Centraal Station heeft de Orde van de Fran­cis­ca­nen een voor­ma­lig Kapucijnen­kloos­ter gekocht. Op dit moment wonen er in het Stads­kloos­ter der­tien mensen. Het klooster is gemengd. Er wonen naast broe­ders ook zusters en ook een echtpaar dat verbon­den is met de Fran­cis­caanse leken­ge­meen­schap.

Eén van hen is broe­der Jan. Hij stu­deert theo­lo­gie en wil graag pries­ter wor­den. Al maan­den gele­den was af­ge­spro­ken dat zijn diaken­wij­ding op zater­dag 25 april, de feest­dag van de evangelist Marcus, zou plaats­vin­den als opstap naar de pries­ter­wij­ding in het najaar.

Maar toen kwam de corona­cri­sis. En de vraag werd gesteld of de diaken­wij­ding wel door kon gaan. Op uit­druk­ke­lijk verzoek van de wij­de­ling heb ik als wij­dende bis­schop deze vraag beves­tigend beant­woord. Als wij in deze crisis­tijd ker­ke­lijke hu­we­lij­ken en uit­vaar­ten moge­lijk maken, behoort ook een wij­ding, hoewel uitzon­der­lijk, tot de moge­lijk­he­den.

Beper­kingen

Maar een wij­ding in deze tijd kent na­tuur­lijk wel zijn beper­kingen. De meest in het oog springende was afgelopen zater­dag het aantal aanwe­zigen bij de wij­ding. Als fees­te­lijk gebeuren trekt een wij­ding normaal hon­der­den gelo­vi­gen maar met de regel­ge­ving van de over­heid ter bescher­ming van de volksge­zond­heid als uitgangs­punt, was dat nu totaal onmoge­lijk.

Wij vier­den dit feest met een kleine twin­tig personen: de twaalf huis­ge­no­ten van de wij­de­ling en aanwe­zigen die voor de li­tur­gie en de uitzen­ding nood­za­ke­lijk zijn. In de grote klooster­kerk is voldoende ruimte om vele meters afstand te hou­den van de ander. Het gevaar van besmet­ting was dan ook minimaal. Zelfs de ouders van broe­der Jan waren niet aanwe­zig. Gelukkig hebben de vader en de moe­der van de wij­de­ling en alle andere fami­lie­le­den en vrien­den de gehele vie­ring wel via live­stream kunnen volgen.

Omzien in dank­baar­heid

Broe­der Jan heeft een pro­tes­tantse ach­ter­grond. Zijn vader diende ver­schil­lende ker­ke­lijke ge­meen­ten als predi­kant. In dit gelo­vi­ge milieu heeft de nieuwe diaken Christus leren kennen. Broe­der Jan ziet dan ook om in dank­baar­heid. Hij dankt zijn ouders voor zijn chris­te­lijke opvoe­ding waarbij de Heilige Schrift en de persoon van Jezus zo’n be­lang­rijke rol hebben gespeeld. Maar, zoals ik dat wel vaker bij nieuwe katho­lie­ken heb gehoord, ging Jan als jong­vol­was­se­ne de schoon­heid van de katho­lie­ke li­tur­gie ont­dek­ken. Naast het Woord ontdekte hij de sacra­men­tele dimensie van het katho­li­cisme. Ik denk dan niet alleen aan de bete­ke­nis van de Eucha­ris­tie maar ook aan het sacra­ment van boete en ver­zoe­ning.

Na­tuur­lijk was ook de ont­moe­ting met de spiri­tua­li­teit van de heilige Fran­cis­cus van grote bete­ke­nis. Jan ontdekte de waarde van nede­rig­heid en on­der­lin­ge broe­der­schap. Maar ook het belang van de soli­da­ri­teit met de kleinen en de kwets­ba­ren en de zorg voor moe­der Aarde als Gods schep­ping. Door de diaken- en pries­ter­wij­ding treedt Jan in zekere zin in de voetsporen van zijn vader. Ook hij zal immers bij uitstek die­naar van het Woord zijn en Christus in de sacra­menten van de Kerk bij de mensen present mogen stellen.

Gaat uit over de wereld

Op de feest­dag van de evangelist Marcus lazen wij van­zelf­spre­kend uit het evan­ge­lie dat op zijn
naam staat. En wij lazen het evan­ge­liefrag­ment waarbij Christus, vlak voor de terug­keer naar
de Vader, zijn leer­lin­gen oproept om missio­nair te zijn en het Evan­ge­lie aan heel de schep­ping
te ver­kon­di­gen.

Broe­der Jan valt als fran­cis­caan onder het gezag van zijn provinciaal. Als bis­schop
kan ik hem dus niet zen­den. Maar tij­dens de gesprekken ter voor­be­rei­ding van de wij­ding
heb ik wel ontdekt dat de aan­ko­mende pries­ter een missio­nair hart heeft. Ik hoop dan ook van
harte dat broe­der Jan niet alleen een taak zal krijgen binnen zijn klooster maar ook een deel
van zijn pries­ter­schap gestalte zal geven in één van de missio­naire projecten binnen ons bisdom.
Juist als jonge diaken, en spoe­dig als pries­ter, kan hij missio­nair actief zijn: Christus bij
de mensen brengen en mensen bij Christus.

Onderbre­king

De corona­cri­sis strooit, als het gaat om de missio­naire pa­ro­chie, overigens roet in het eten.
De lan­de­lijke studie­da­gen rond het bekende boek van James Mallon, Als God renoveert, gepland
voor eind maart, zijn naar het najaar doorgeschoven. In de meeste pa­ro­chies zijn ac­ti­vi­teiten
om het pa­ro­chie­le­ven te renoveren, opgeschort. Of toch niet helemaal? De creativi­teit op digi­taal
terrein biedt immers voor menige geloofs­ge­meen­schap missio­naire kansen, ook na de crisis.
Maar heel veel bestaande missio­naire plannen zijn uit­ge­steld. In dit geval mag uitstel geen afstel
zijn. Er komt weer een dag, en hope­lijk laat die niet al te lang op zich wachten, dat er missio­nair
veel meer moge­lijk is en wij nieuwe mensen kunnen bereiken met Christus en zijn Evan­ge­lie.

500 jonge vluch­te­lingen naar Neder­land?

In deze tijd komt ook het uitermate grote belang van de diaconie in beeld. Natio­naal en inter­na­tio­naal. De corona­cri­sis maakt veel slacht­of­fers. Niet alleen medisch maar ook sociaal en
econo­misch. Afgelopen week deed een groot aantal personen en in­stel­lingen, waar­on­der de Neder­landse bis­schop­pen, een oproep aan de rege­ring om Griekenland te helpen door het over­ne­men van 500 kin­de­ren en jon­ge­ren. Deze jongelui, zon­der ouders, leven in Griekse vluch­te­lingen­kampen, vaak onder uiterst primitieve omstan­dig­he­den. Als in deze kampen het virus toeslaat, is het leed niet te overzien. Tot nu toe houdt het kabinet de boot af. Laten wij hopen dat de nood van deze kwets­ba­re jon­ge­ren ook in Den Haag zal wor­den gehoord.

Dienende Kerk

Het belang van de her­der­lijke en diaconale zorg van pries­ters en diakens maar ook van pas­to­raal
werk(st)ers, gees­te­lijk ver­zor­gers en alle andere leden van het volk van God komt juist in
deze vervelende corona­tijd in beeld. Broe­der Jan zal zeker nog nagenieten van zijn wij­ding tot
diaken. Maar ik hoop dat hij en wij allen, in kracht van de ko­men­de Pinstergeest, een dienst­ba­re
Kerk zicht­baar maken in navol­ging van Christus Dienaar.

+ Mgr. Dr. Gerard De Korte

Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.





Parochie
Heilige Franciscus 
Kerkstraat 4
5721 GV Asten
(0493) 69 13 15
secretariaat@rkfranciscus.nl
Google Maps
Like ons op FacebookVolg ons op X/TwitterVolg ons op Youtube Deze website is ontworpen en wordt onderhouden door iMoose