Als het erop aan komt…

Deze Familie­zon­dag schudde ieder­een wakker. Zelfs de jongste kin­de­ren wer­den uitgedaagd. Op hun tafeltje lag een hart met een plaatje van Jezus die over het water loopt. Huh?

De kin­de­ren hoor­den het verhaal over de apos­te­len die in een bootje zaten toen het begon te stormen. Ze waren bang, maar daar kwam Jezus aan – over het water! Jezus was dus bij hen, ook als ze dat even niet zagen of als dat op een on­ver­wachte manier was. Ook wij mogen aan dit verhaal denken als we ooit ergens bang voor zijn. We mogen zelf zo’n rood papieren hart met een plaatje van Jezus maken als her­in­ne­ring daaraan. Maar Jezus woont ook in ons eigen hart: hij is altijd bij ons.

Voor de mid­den­bouw­kin­de­ren kwam de Eerste H.Communie dich­ter­bij. Daarom werd er een lied geoefend dat dan gezon­gen zal wor­den. Maar ze hoor­den ook meer over wat er na Pasen gebeurde. Het verhaal werd nagespeeld met Playmobil-poppetjes. De apos­te­len be­gon­nen anderen over Jezus te ver­tellen. Die Bijbel­ver­halen zijn ook voor ons een houvast. Ze zijn ‘het licht op ons pad’.

Voor de oudste kin­de­ren naderde het Vormsel. Daarom kregen zij uitleg over wat een zal­ving is. Ieder­een mocht zelfs even aan een potje zalfolie ruiken! Vroe­ger wer­den koningen en pries­ters gezalfd met geurige olie - en nu nog steeds. De olie trekt in je huid, dus wat er tij­dens de zal­ving is gebeurd blijft voor altijd in jou. Bij het Vormsel geeft de Heilige Geest je kracht om van Jezus te getuigen op een manier die bij jou past. Mattheus dacht als kind dat hij dat nooit zou kunnen en durven. Maar dat is nu wel anders…

De pastoor sprak met de ouders over Abraham, die door God ge­roe­pen werd om naar een vreemd land te trekken, zon­der te weten waarheen precies. Toen kwam het erop aan: het vroeg veel geloof, ver­trouwen, moed en geduld. Ook de ouders wer­den uitgedaagd toen ze in groepjes, aan de hand van kaartjes met vragen, in gesprek moesten gaan over deze thema’s. ‘Jullie gaan op avontuur, met mensen die jullie niet kennen’, grapte de pastoor. En jawel, er wer­den verrassend goede gesprekken gevoerd!

Mooi, zo in deze dagen voor Pink­ste­ren…