Beloken Pasen

Beloken Pasen, ook wel de Tweede Paas­zon­dag genoemd, is de eerste zon­dag na Pasen. Het woord “beloken” komt van het oude Neder­landse “beluiken”, wat “sluiten” of “afsluiten” betekent. Op deze dag wordt het Paasoctaaf - de fees­te­lij­ke acht­daag­se periode na Pasen - tra­di­tio­neel af­ge­slo­ten. Vroe­ger mar­keerde het het einde van de grote paasvreugde, waarna de kerk terug­keerde naar de gewone litur­gische kalen­der.

Zondag van de God­de­lijke Barm­har­tig­heid

Sinds het Jubel­jaar 2000 heeft deze dag een extra diepe bete­ke­nis gekregen. Paus Johannes Paulus II riep Beloken Pasen uit tot de Zondag van de God­de­lijke Barm­har­tig­heid. Hij baseerde zich daarbij op de privé-open­ba­ringen van de Poolse heilige Faustina Kowalska (1905-1938). Jezus zou aan haar gevraagd hebben om de zon­dag na Pasen te wij­den aan Zijn onein­dige barm­har­tig­heid. Op die dag wor­den vaak de bekende afbeel­ding van de God­de­lijke Barm­har­tig­heid (Jezus met stralen van bloed en water uit Zijn hart) en het gebed “Jezus, ik ver­trouw op U” centraal gesteld.

Ongelo­vi­ge Thomas

De lezing van die zon­dag is veelzeggend: het evan­ge­lie over de ongelo­vi­ge Thomas (Johannes 20). Jezus verschijnt aan zijn leer­lin­gen en toont Zijn won­den. Tomas mag Zijn han­den in de zijde steken. Het verhaal bena­drukt dat geloof en barm­har­tig­heid hand in hand gaan - juist voor wie twijfelt of worstelt.

Beloken Pasen herinnert ons eraan dat de Paasvreugde niet ophoudt na één week. Gods barm­har­tig­heid blijft be­schik­baar, elke dag opnieuw. Het is een uit­no­di­ging om ver­ge­ving te ont­van­gen en zelf barm­har­tig te zijn.

Kortom: een dag van afslui­ting én nieuw begin. Van vreugde over de Ver­rij­ze­nis naar een leven in ver­trouwen op de Barm­har­tige.