Van kussentjes tot zonnebloemen
Deze keer duurde het even voordat iedereen kon zitten... Bij de bovenbouwgroep was de tafel te klein, bij de onderbouw waren er te weinig kussentjes en bij de ouders duurde het even voordat ze een zaal èn koffie èn kopjes èn sta-tafels hadden, maar gelukkig kwam alles goed. De middenbouwgroep was uitgegroeid tot een klas, zodat de verwerking van het thema in twee groepen plaatvond.
Dat thema was vooral ‘Advent’; voor de kleinsten Kerstmis zelf. ‘Voor die kleintjes gaat het erom dat ze weten dat er een heel bijzonder Kindje is geboren’, licht teamlid Christine toe. Ze maakten kijkdozen waarin alle figuren uit het Kerstverhaal een plekje kregen.
De middenbouwgroep ging wat meer in op wat er aan Kerstmis voorafging. Er was de boodschap van de engel aan Maria, en daarmee ook het Weesgegroet. De kinderen knutselden een mini-rozenkransje van kraaltjes. Er werden puzzelstukjes uitgedeeld: stukjes van een kleurplaat van Franciscus van Assisi. Franciscus, want zo heet onze parochie, maar de kinderen kregen één stukje per keer. De kleurplaat bleek een soort presentie-stempelkaart te zijn, eentje die de kinderen stukje voor stukje mogen inkleuren.
Bij de oudsten werd het Kerstverhaal in een breder perspectief geplaatst. Er is nog veel meer voorafgegaan aan de geboorte van Jezus. Bovendien is Kerstmis een deel van de geloofsbelijdenis die we elke zondag bidden. Die is 1700 jaar geleden opgesteld door de bisschoppen, onder wie Nicolaas van Myra – oftewel, Sinterklaas!
De pastoor sprak met de ouders over ‘geloven’. Geloven kan een uitdaging zijn. ‘Durf je in die kruiwagen te stappen?’, vroeg de pastoor, ‘Durf je God echt te vertrouwen?’. Vervolgens legde hij uit dat de Bijbel eigenlijk een bundel kleinere boeken is, die vanuit een eigen invalshoek zijn geschreven onder inspiratie van de Heilige Geest. In zijn preek verbond hij onze Sinterklaas-voorpret van afgelopen week met de verwachting van Kerstmis, ofwel de Advent. Op een groot feest bereid je je voor. Wij doen we dat door ons wat meer naar God te keren en misschien iets anders te gaan leven. ‘Laten we zijn zoals een zonnebloem die zich naar de zon keert’, besloot hij.
