link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook

Deken Harrie van Pelt

gepubliceerd: maandag, 20 november 2017
Deken Harrie van Pelt

Op 21 no­vem­ber is het 100 jaar gele­den dat Harrie van Pelt het le­vens­licht zag in Tilburg. Hij werd op 25 juli 1942 in de Bossche Sint-Jan tot pries­ter gewijd. Na erva­ringen opgedaan te hebben in de Joris­paro­chie te Eindhoven werd hij se­cre­ta­ris van het Bisdom van ’s-Hertogen­bosch. Vijf­tien jaar lang was hij zeer plichts­ge­trouw aan de bis­schop­pen die hij diende.

In 1960 werd hij benoemd tot pastoor-deken van Asten. “Na zei ‘k er” was zijn beroemde uit­spraak tegen collega’s. Nou ben ik er... had hij op z’n plat Tilburgs ge­roe­pen... Hij was niet echt blij met deze benoe­ming.

In tegen­stel­ling met de latere bis­schop Bluyssen met wie hij jaar­lijks op vakantie ging, had hij met de toen­ma­lige hulp­bis­schop Bekkers geen goede contacten. Die achtte hij ook verant­woor­de­lijk voor de benoe­ming in Asten en dat liet hij ook dui­de­lijk merken tij­dens zijn in­stal­la­tie. Op het einde van de vie­ring nam de nieuwe pastoor het woord en zei: “na Kerst­mis is het altijd uitverkoop van zaken waar ze niets mee kunnen; vandaag is het ook uitverkoop in het bisdom en daarom ben ik nu hier…”

Toch heeft Deken van Pelt op zijn manier in Asten goede jaren gehad ondanks het feit dat hij zich niet altijd kon verenigen met de nieuwe tijdsgeest en inge­voerde praktijken. Zijn kri­tiek daarop kon zeer scherp zijn en dan stak zijn mening niet onder stoelen of banken en dan was het “ginne hen­dige”.

Velen her­in­ne­ren zich nog de man­den met krentenbollen achter in de kerk bij zijn ver­jaar­dag. Grote rieten man­den met ( onverpakte ) krentenbollen. Bijna ie­der­een ging op de morgen van zijn ver­jaar­dag naar de kerk en mocht na afloop een of twee krentenbollen mee naar huis nemen. Voor de kin­de­ren was dit zeker in de begin­ja­ren zes­tig een echte trak­ta­tie.

In die jaren kwam Meneer de Deken ook nog op de scholen voor gods­dienstles. Een van zijn gezeg­den was vaak: “ikke, ikke en de rest kan stikken.” Ook gaf de Deken les op de Huishoud­school. Daar gaf hij de meisjes advies hoe om te gaan met jongens die min­der goede be­doe­lin­gen had­den: “twee vin­gers in de ogen steken en knietje omhoog...”

Zijn familie herinnert naast hun Heeroom ook de boxer. Een bij­zon­der beest dat enorm kwijlde en die zelfs een eigen kamer en een eigen bed had. Anneke ( de huishoudster) moest dan eerst de trap met een dweil natmaken anders gleed de hond uit op de tre­den als hij naar boven ging.

De boxer was door de Deken zo afgericht dat als iemand het woord “bisdom” zei, de hond blafte en gromde. Dit zegt iets over de ver­hou­ding met het bisdom...

Als de Deken met zijn hond ging wan­de­len dan poepte deze altijd op dezelfde plaats bij iemand op de stoep. Op een goede dag lag er een enorme drol op het bordes voor de pastorie. Het laat zich raden van wie die drol was. “Heeroom was enorm veront­waar­digd. Wij had­den pret na­tuur­lijk.”

De deken, die tra­di­tio­neel altijd in zijn zwarte toog is blijven lopen, was wel degene die de modernise­ring door­voerde in ons kerk­ge­bouw. Schil­deringen wer­den witgekalkt; altaren wer­den gesloopt.

Zijn levens­stijl bezorgde hem een zwakke ge­zond­heid. Deken van Pelt was, naast een enorme bourgondiër, ook een ket­tingroker. Zelfs toen hij na een hartinfarct in Deurne werd opgeno­men kwam de sigarenrook onder de deur uit en stond er een fles wijn op het nacht­kastje. Waar­schijn­lijk heeft het verpleeg­kun­dig personeel van die tijd daar niets van durven zeggen. Het was tenslotte Meneer de Deken..

Toen hij later in Helmond in het zie­ken­huis lag, waren ook de sigaretten en de wijn verdwenen...

Op zon­dag 3 au­gus­tus 1980 overleed Deken Harrie van Pelt in het Wil­li­brordus­zie­ken­huis te Deurne. Hij werd 62 jaar.

Op het moment dat de Deken zijn laatste adem uitblies, werd de grote zilverlinde op het Konings­plein door natuur­ge­weld geveld... Of had de Deken de boom mee­ge­no­men; want hij was een pleitbe­zor­ger dat die boom gerooid moest wor­den van­wege alle blad dat de kerk binnenkwam...

37 jaar na zijn dood wordt er nog steeds over Meneer de Deken ge­spro­ken. De een met warme gevoelens, de ander met moeite. Het Van Pelthof herinnert aan deze mar­kante mens die op zijn manier het geloof in Jezus Christus heeft verkon­digd.






Parochie
Heilige Franciscus 
Kerkstraat 4
5721 GV Asten
(0493) 69 13 15
secretariaat@rkfranciscus.nl
Google Maps
Like ons op Facebook Like ons op Facebook!

 


Volg ons op Twitter Volg ons op Twitter

Deze website is ontworpen en wordt onderhouden door iMoose